เดินเที่ยวเมืองโบราณจิงเหลียว (菁寮老街)

เมืองโบราณจิงเหลียว (菁寮老街) ที่ชื่อว่าจิงเหลียว เพราะในบริเวณนี้มีการปลูกจิงเหลียวเป็นจำนวนมาก จิงเหลียวเป็นพืชที่ใช้เป็นวัตถุดิบในการย้อมคราม เมื่อก่อนในบริเวณนี้มีโรงงานย้อมครามเป็นจำนวนมาก ตั้งอยู่ติดกับท่าเรือ ถือเปป็นจุดศูนย์กลางคมนาคมทางตอนใต้ของไต้หวันตั้งแต่ในสมัยราชวงศ์ชิง ในช่วงที่ญี่ปุ่นเข้ามาปกครองไต้หวันก็มีการพัฒนาถนนและเส้นทางคมนาคมให้เจริญขึ้นและได้รักษาสภาพมาจนถึงทุกวันนี้ ในบริเวณนี้จึงมีความเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างมาก มีทั้งโรงแรม ร้านอาหาร ร้านค้า ร้านแผงลอย โรงละคร ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีร้านขายขนมโบราณ ร้านขายน้ำแข็งใส ร้านเครื่องครัวที่มีอายุกว่า 80 ปี ก็ยังคงให้บริการอยู่ ที่โด่งดังขึ้นมาและกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของเมืองไถหนานอีกครั้งก็เป็นเพราะเป็นสถานที่ถ่ายทำละครไต้หวันเรื่อง The Making of an Ordinary Woman (俗女養成記) 


พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมโมวหลิน (พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมการย้อมคราม) 墨林文物館 (藍染熊手作坊) เคยเป็นที่พักเดิมของนายแพทย์ประจำเมือง เหลียง เหยาหมิง ในช่วงที่ญี่ปุ่นเข้ามาปกครองไต้หวัน และเมื่อปี 2000 ได้ปรับปรุงพื้นที่มาเป็นพิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมการย้อมคราม ซึ่งมีเวิร์กช็อป DIY การย้อมคราม พร้อมกับจัดแสดงของใช้และเฟอร์นิเจอร์ต่างๆ ที่ใช้ในสมัยที่นายแพทย์เหลียงยังอาศัยอยู่ที่นี่ด้วย


ร้านขายของชำและขนมโบราณ (柑仔店) ที่มีอายุกว่า 80 ปี

ร้านตัดเสื้อซินหยวนเฉิงปู้จวง (新源成布莊) ซึ่งเมื่อก่อนใครๆ ก็จะต้องมาตัดเสื้อผ้าที่ร้านแห่งนี้ แต่หลังจากที่การตัดผ้าแบบออเดอร์เมดลดลง เพราะผู้คนหันมาซื้อเสื้อผ้าสำเร็จรูปกันมากขึ้น ก็ทำให้ร้านตัดเสื้อแห่งนี้นำผ้าลายฮกเกี้ยนมาทำเป็นผ้ากันเปื้อน ปลอกหมอน ปลอกผ้านวม หมวก ฯลฯ ให้เลือกซื้อหากลับไปใช้กัน
                                                         

ร้านขายยาจินเต๋อซิ่ง (金德興藥舖) ที่สร้างตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิง มีอายุกว่า 200 ปี ไม่ได้ใช้ตะปูในการก่อสร้างเลย โครงสร้างอาคารเกิดจากการนำท่อนไม้มาขัดกันจนเกิดเป็นมิติ โดยได้รับการกำหนดให้เป็นโบราณสถานสำคัญของเมืองไถหนานด้วย ด้านข้างเปิดเป็นร้านเต้าเต้าหลาย (稻稻來) หรือแปลว่าค่อยๆ มา เป็นร้านขายผลิตภัณฑ์จากข้าว เช่น หมั่วโถวที่ทำจากข้าว




โรงสีข้าวอี้ชางจั่น (義昌碾米廠สร้างขึ้นในสมัยที่ญี่ปุ่นเข้ามาปกครองไต้หวัน หลังจากนั้นในปี 1948 ตระกูลเหลียง (梁家) ได้ซื้อโรงสีข้าวแห่งนี้ไว้ โดยโรงสีข้าวเป็นอาคารสองชั้น นับว่ามีขนาดใหญ่ที่สุดในเขตโฮ่วปี้ เมืองไถหนาน โดยเมื่อปี 2010  ได้รับการจดทะเบียนเป็นอาคารประวัติศาสตร์ประจำเมืองไถหนานในปี 2010 และในปี 2020 ได้ปรับปรุงพื้นที่เพื่อจัดแสดงนิทรรศการวัฒนธรรมข้าวและเปิดให้นักท่องเที่ยวได้เข้าชม







Comments