เมืองโบราณซีหลัว (西螺老街) วัดฝูฉิ่งกง (福興宮) สะพานซีหลัว (西螺大橋)

เมืองโบราณซีหลัว (西螺老街) มีประวัติศาสตร์กว่า 200 ปี ถือเป็นหนึ่งในเมืองที่สำคัญในการขนส่งสินค้าทางน้ำและทางบกในไต้หวันตั้งแต่ในอดีต  แหล่งการค้าที่คึกคักที่สุดในเวลานั้นคือถนนเหยียนผิง （延平老街） ซึ่งเป็นที่ตั้งของร้านค้า โรงน้ำชา โรงแรม ร้านขายยา ฯลฯ มากมาย อาคารสไตล์ตะวันตกโบราณส่วนใหญ่สร้างขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 1930 โดยรัฐบาลญี่ปุ่นในไต้หวันได้ส่งเสริมให้มีการสร้างอาคารตะวันตกสไตล์บาโรกที่เป็นห้องเดี่ยว 2-3 ชั้นที่มีด้านหน้าแคบแต่มีพื้นที่เยอะแทนสถาปัตยกรรมแบบซันเหอย่วนที่มีหน้ากว้าง เป็นอาคารไบนารีสมัยใหม่ที่เน้นโครงร่างที่เรียบง่ายแต่ดูแล้วมีพลัง โดยใช้รูปทรงเรขาคณิตผสมผสานกับการใช้เส้นตกแต่ง ซึ่งสถาปัตยกรรมเช่นนี้ได้ส่งอิทธิพลต่อช่างฝีมือในไต้หวันสมัยนั้น ทำให้มีการสร้างอาคารลักษณะนี้ทั่วไต้หวันในสมัยนั้น แต่ก็ยังผสมผสานศิลปะดั้งเดิมเช่น อาคารแต่ละหลังจะมีหมายเลขห้อง หมายเลขร้านค้า รูปสัญลักษณ์สิ่งมงคล ฯลฯ

ร้านโชยุเก่าแก่

ร้านจำหน่ายเครื่องเทศและธัญพืชเก่าแก่

วัดฝูฉิ่งกง (福興宮) สร้างขึ้นในปีแรกของจักรพรรดิหย่งเจิ้งแห่งราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1723) ถือเป็นวัดที่ชาวเมืองศรัทธาเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากประดิษฐานและบูชาเทพมาจู่ และพระอรหันต์ทั้ง 18 องค์ที่แกะสลักอย่างวิจิตรงดงาม วัสดุหินของ เสาหิน 2 ต้นและสิงโตหิน 2 ตัวที่อยู่นอกประตูเป็นงานศิลปะล้ำค่าของวัดแห่งนี้ด้วยเช่นกัน

สะพานซีหลัว (西螺大橋) มีความยาวรวม 1,939.03 เมตร กว้าง 7.32 เมตร สร้างขึ้นในช่วงที่ญี่ปุ่นเข้าปกครองไต้หวัน สร้างแล้วเสร็จเมื่อปี 1952 โดยเชื่อมระหว่างเมืองจางฮั่วและเมืองหยุนหลิน และยังมีทางรถไฟของโรงงานน้ำตาลอยู่ข้างๆ สะพาน ในสมัยนั้นถือเป็นสะพานที่ยาวที่สุดในไต้หวัน และยาวเป็นอันดับสองของโลกรองจากสะพาน Golden Gate ในซานฟรานซิสโก