รูปปั้นมือยักษ์ (巨人之手) ป่าใบเฟิร์น (山蘇森林) หมู่บ้านชนเผ่า Mepuwal (象鼻部落) สะพานงวงช้าง (象鼻吊橋) ทางเดินงวงช้าง (象鼻古道) คลองงวงช้าง (象鼻水圳) โรงเรียนประถมศึกษางวงช้าง (象鼻國小)

รูปปั้นมือยักษ์ (巨人之手) กลายเป็นจุดเช็คอินใหม่ในตำบลเสว่ยซานเคิน (雪山坑) เขตเหอผิง เมืองไถจง ซึ่งมีหมู่บ้านชาวเผ่าเถาซาน (桃山) ซึ่งมีชาวไท่หยาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก พื้นที่แห่งนี้มีชื่อเสียงในเรื่องลูกพลับบนภูเขาสูงหมอเทียนหลิ่ง (摩天嶺的甜柿) และยังเป็นที่ชมดอกท้อด้วย เดิมที่ตำบลเสว่ยซานเคินมีฟาร์มดอกไม้ที่ชื่อว่าเสว่ยซานได้ได้ปิดตัวลงไป แต่ยัคงเหลือผลงานศิลปะไว้ ล่าสุดเมื่อไม่กี่ปีมานี้มีค้นพบรุปปั้นของยักษ์ที่นอนอยู่โดยร่างฝังไว้ในดิน มีมือข้างหนึ่ง ขาข้างหนึ่ง และฝ่ามือข้างหนึ่งโผล่ออกมาเท่านั้น โดยแต่เดิมมีต้นไม้ใบหญ้าปกคลุมเอาไว้ ว่ากันว่าตอนเปิดฟาร์มดอกไม้เสว่ยซานมีคนงานได้ขุดดินแล้วพลัดตกลงไปในหุบเขา รูปปั้นนี้จึงสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงคนงานดังกล่าว โดยรูปปั้นมีการแสดงออกทางสีหน้าที่ละเอียด แขนขาก็มีเส้นเลือดปูดออกมา มีลายมือ ลายเท้า เรียกได้ว่าพิถีพิถันในการสร้างมากทีเดียว

บริเวณห่างไปไม่ไกลเป็นที่ตั้งของป่าใบเฟิร์น (山蘇森林) ที่รักษาความเป็นป่าดงดิบได้เป็นอย่างดีเนื่องจากมีฝนตกชุกและมีความชื้นสูง ไฮไลท์ของที่นี่ก็ตามชื่อ ใบเฟิร์นภูเขาที่งอกออกมาตามธรรมชาติอย่างสวยงามจนกลายเป็นฉากในภาพยนตร์เรื่อง Warriors of the Rainbow ภาพยนตร์เชิงประวัติศาสตร์ของไต้หวันในปี 2011 ระหว่างทางจะมีพืชที่เรียกว่าแมวกัดคน (咬人貓) ที่จะถูกแล้วคันมากไปตลอดทาง หากจะมาเดินป่าแห่งนี้ ควรใส่กางเกงขายาวจะปลอดภัยกว่า  โดยใบเฟิร์นจะออกไปอย่างสวยงามที่สุดในช่วงเดือนเมษายน-กันยายนของทุกปี หากมาพักในเกสต์เฮ้าส์ในหมู่บ้านเถาซาน จะมีบริการพาเดินป่าเฟิร์นโดยชาวเผ่าไท่หยาด้วย

ขับรถออกไปไม่ไกลเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านชนเผ่า Mepuwal (象鼻部落) ตั้งอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 500 เมตร โดยในอดีตถือว่าเป็นแหล่งรวบรวมความเจริญและเป็นจุดเริ่มต้นของการล่าสัตว์ หากมองภาพจากอากาศ บริเวณตอนเหนือของหมู่บ้านชนเผ่าจะมองเห็นช้าง 1 เชือกที่หันหน้าไปทางลำธารต้าอัน (大安溪) โดยหากจินตนาการมองลึกลงไปจะสังเกตเห็นหัว หู และงวง โดยที่ส่วนงวงช้างหันไปยังลำธารต้าอัน ในสมัยที่ญี่ปุ่นเข้ามาปกครองได้ตั้งชื่อชุมชนแห่งนี้ว่าช้าง และได้สร้างสะพานงวงช้าง (象鼻吊橋) ขึ้น และ ถือเป็นสะพานแขวนแห่งเดียวที่ตัดข้ามผ่านลำธารต้าอัน 

เมื่อเดินข้ามสะพานมาตามทางเดินงวงช้าง (象鼻古道) ที่ใช้เป็นเส้นทางขนส่งของชาวเผ่าที่อาศัยอยู่ นอกจากนี้ยังมีร่องรอยของคลองงวงช้าง (象鼻水圳) และยังเห็นบ้านเรือนของชาวเผ่า รวมถึงโรงเรียนประถมศึกษางวงช้าง (象鼻國小) ซึ่งเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่ประจำเขตนี้ด้วย